O MNIE

Dzień dobry!
Nazywam się Agnieszka Wlaźlak i aktualnie rozpoczynam czwarty rok studiów doktoranckich. Moje dotychczasowe doświadczenie naukowe obejmuje staże w ośrodkach zagranicznych oraz kierowanie projektem PRELUDIUM dla młodych naukowców finansowane przez Narodowe Centrum Nauki (NCN). Do krótkiego wprowadzenia w tematykę moich zainteresowań badawczych zapraszam niżej, a w przypadku jakichkolwiek pytań lub chęci nawiązania współpracy - czekam na Państwa kontakt!

BADANIA I INNOWACJE

Jak poprawić efektywność transportu ciepła w systemach termicznych? Przełomowym rozwiązaniem mogą stać się nanociecze, czyli zawiesiny cząstek o wymiarach poniżej 100 nm w cieczy bazowej, najczęściej wodzie.

Podczas studiów doktoranckich pracuję nad tematyką wykorzystania nanocieczy do poprawy wydajności cieplnej termosyfonu (rodzaj wymiennika ciepła). Ponadto interesuję się szeroko rozumianymi obszarami wymiany ciepła, chłodnictwa, efektywności energetycznej i ekologicznych źródeł ciepła.

Chcesz dowiedzieć się więcej? Zapraszam!
DYDAKTYKA

Materiały dla studentów (klik)

KONSULTACJE: poniedziałek 1330-1430

KONTAKT

agnieszka.wlazlak@pwr.edu.pl
+48 71 320 27 92
Politechnika Wrocławska, budynek D2, pok. 9c
Mapa kampusu

PRACA BADAWCZA

Tematyką mojego przewodu doktorskiego jest zagadnienie wykorzystania nanocieczy do poprawy efektywności transportu ciepła w termosyfonie. Wymaga ono interdyscyplinarnego zakresu wiedzy i badań, m.in. z wymiany ciepła, chemii, nanotechnologii i inżynierii materiałowej, a także umiejętności analizy danych. Pomaga mi w tym wielokierunkowe wykształcenie zdobyte zarówno na Wydziale Chemicznym (Inżynieria Chemiczna i Procesowa), jak i Mechaniczno-Energetycznym (Energetyka, specjalizacja Chłodnictwo, Ciepłownictwo i Klimatyzacja).

NANOCIECZE

Nanociecze są mieszaninami cząstek o przynajmniej jednym wymiarze poniżej 100 nm w cieczy bazowej, najczęściej w wodzie, glikolach lub czynnikach chłodniczych. Już 0,1% dodatek nanocząstek może znacząco poprawić procesy wymiany ciepła, obniżyć opór cieplny urządzenia oraz zmienić charakter zachodzących przemian fazowych. Ze względu na swoje unikatowe właściwości oraz potencjał do znacznego rozwoju systemów energetycznych, nanociecze cieszą się stale rosnącym zainteresowaniem na świecie.

TERMOSYFON

Termosyfon jest jednym z najbardziej efektywnych urządzeń służących do transportu ciepła. Zasada jego działania opiera się na zamkniętym obiegu czynnika roboczego wrzenie - skraplanie, co pokazane zostało na schemacie. Urządzenie składa się z zamkniętej rury wypełnionej niewielką ilością czynnika znajdującego się pod odpowiednim ciśnieniem. Pod wpływem dostarczonego z zewnątrz ciepła (czerwone strzałki) zgromadzona ciecz zaczyna wrzeć. Powstająca para przepływa przez izolowaną sekcję adiabatyczną i wpływa do skraplacza, gdzie ulega kondensacji. Ciepło tej przemiany fazowej zostaje odprowadzone do zewnętrznego medium chłodzącego (ciemnoniebieskie strzałki). Powrót skroplin do parowacza następuje wskutek działania sił grawitacyjnych. Oznacza to, że parowacz zawsze musi być ulokowany poniżej skraplacza. Termosyfon jest jedną z odmian rurek ciepła (grawitacyjną), które znane są przede wszystkim z systemów chłodzenia urządzeń elektronicznych, np. laptopów.

MOTYWACJA DO BADAŃ

Rosnące zapotrzebowanie na energię powoduje wyczerpywanie się złóż paliw kopalnych oraz zanieczyszczenie środowiska. Wymusza to poszukiwanie wydajnych i ekologicznych sposobów produkcji, transportu i magazynowania energii. Według raportu Międzynarodowej Agencji Energii (IEA), 40% finalnego zużycia energii jest obecnie przeznaczane na ogrzewanie i chłodzenie budynków mieszkalnych oraz przemysłowych. Jedną z możliwości pokonania ograniczeń wynikających z fundamentalnych zasad wymiany ciepła i masy mogą być właśnie nanociecze. Jako przyjazne dla środowiska nośniki ciepła, mają ogromny potencjał do poprawy efektywności energetycznej. Nie wymagają budowania nowych instalacji, a możliwości adaptacji istniejących już systemów przekłada się na znaczną redukcję nakładów finansowych i czasowych.